Eltica Beckers

MEMORABILIA 
Ik zie het voor me dat herinneringen zijn opgeslagen in aparte lades en achter deurtjes. Waar we tot op een zekere hoogte toegang tot hebben. Er gebeurt veel met onze herinneringen waar we eigenlijk geen of weinig controle op hebben. Hoe graag we dat soms ook zouden willen.

Als we kijken naar herinneringen veranderen deze constant: we herschrijven, voegen toe en laten weg. Er ontstaan als het ware lagen, die over elkaar gelegd worden. Een herinnering aan een dezelfde gebeurtenis kan, alleen al, afhankelijk van stemmingen van dat moment, verschillend aanvoelen en worden beleefd. In mijn formulering noem ik dat ‘verkleuren’.
Memorabilia is een ode aan de verkleuring van onze herinneringen. Een ode omdat ik van mening ben dat we van geluk mogen spreken dat we juist die controle níet hebben om te bepalen wat ongedeerd blijft in ons geheugen.
Zou je je kunnen voorstellen wat voor mens je zou zijn als dit wel kon? Zou je die chaos aankunnen? Zou je die verantwoording willen dragen?
Dit zijn tevens vragen die ik stel aan mijn kijker. Vragen om de kijker mee te nemen in mijn enthousiasme, om mijn kennis te delen en om dieper na te laten denken over het eigen herinneren en vergeten.

“Memorabilia”